Kerajaan akan menyediakan peruntukan sebanyak RM500 juta dalam tempoh terdekat sebagai dana permulaan bagi EKUINAS. Jumlah ini akan dipertingkatkan dari semasa ke semasa sehingga RM10 bilion.

Sumbangan Kerajaan untuk EKUINAS akan disalurkan daripada dana yang disatukan, iaitu Peruntukan Kerajaan Persekutuan. Walau bagaimanapun, dana yang akan dilaburkan di dalam syarikat sasaran akan diperolehi secara bersama daripada EKUINAS dan dana sektor swasta

Kerajaan akan membuat pengumuman lanjut berkaitan EKUINAS dalam masa terdekat. EKUINAS akan ditubuhkan sebagai institusi pelaburan Bumiputera yang beroperasi sebagai dana ekuiti swasta. Walau bagaimanapun, perlu ditekankan bahawa penyertaan Bumiputera di dalam pengurusan dan pelaburan syarikat-syarikat yang dilabur adalah berdasarkan merit serta pertimbangan profesional dan komersil

Kerajaan dalam proses menyediakan satu model ekonomi baru secara menyeluruh bagi menghadapi perkembangan global dan cabaran masa depan. Kelonggaran garis panduan pelaburan dan penubuhan EKUINAS merupakan sebahagian daripada model ekonomi baru tersebut. Ianya dirangka bagi menangani isu pengagihan dan memastikan pencapaian matlamat pertumbuhan yang tinggi serta penyertaan Bumiputera secara berkesan, dalam konteks persekitaran yang mesra pasaran serta meritokrasi.

PNB akan membuat pelaburan dalam syarikat-syarikat yang disenaraikan di Bursa Malaysia manakala EKUINAS akan memberi tumpuan kepada syarikat yang mempunyai potensi pertumbuhan yang tinggi tetapi belum disenaraikan di Bursa Malaysia.

EKUINAS akan memberi tumpuan kepada pelaburan dalam sektor-sektor strategik yang mempunyai potensi pertumbuhan yang tinggi, sektor-sektor baru yang strategik dan mempunyai nilai tambah yang tinggi seperti pelancongan kesihatan, pendidikan, ICT serta minyak dan gas.

Sebelum Kerajaan mengambil keputusan sama ada untuk meliberalisasikan sector-sektor lain, adalah wajar bagi Kerajaan untuk mengkaji terlebih dahulu keberkesanan pelaksanaan langkah-langkah liberalisasi yang telah diambil bukan sahaja melalui kelonggaran garis panduan FIC bahkan juga langkah-langkah liberalisasi yang diumumkan sebelum ini dalam sub-sektor perkhidmatan dan sektor kewangan dan perbankan.

30 Jun 2009

Ianya berkuatkuasa di seluruh negara.

Secara prinsipnya sasaran 30% pemilikan dikekalkan tetapi di peringkat makro. Pemansuhan 30% yang dicadangkan hanya melibatkan pemilikan ekuiti di peringkat firma, kecuali bagi transaksi yang melibatkan pengurangan pemilikan hartanah Bumiputera dan/atau agensi Kerajaan. Pada masa hadapan, 30% pemilikan akan dilihat dalam konteks makro terutama dalam sektor-sektor strategik. Apa yang lebih penting adalah memastikan penyertaan Bumiputera dalam ekonomi dan pada masa yang sama instrumen yang digunakan adalah bersifat mesra pelabur dan tidak menghalang pertumbuhan. Langkah tersebut adalah merupakan pendekatan win-win yang mana pemansuhan syarat ekuiti menghapuskan halangan kepada pertumbuhan dan penglibatan bukan Bumiputera manakala pewujudan EKUINAS memastikan penyertaan yang lebih berkesan di kalangan Bumiputera dalam ekonomi.

Tidak. Garis panduan FIC adalah berbeza dengan syarat penyenaraian semasa yang dikenakan oleh Bursa Malaysia. Syarat 30% ekuiti Bumiputera adalah syarat yang dikenakan dalam Garis Panduan FIC dan pemansuhan Garis Panduan Perolehan Kepentingan Penggabungan Dan Pengambil Alihan Oleh Kepentingan Tempatan Dan Asing menyebabkan syarat ekuiti tersebut tidak lagi terpakai.

Suruhanjaya Sekuriti pula mengenakan dua (2) syarat untuk tujuan penyenaraian syarikat. Syarat pertama peruntukan 30% ekuiti Bumiputera secara mandatori. Syarat kedua menyediakan 25% ekuiti secara tebaran awam yang mana 30% daripada peruntukan tersebut perlu ditawarkan kepada Bumiputera yang diiktiraf oleh Kementerian Perdagangan Antarabangsa dan Industri (MITI). Cadangan liberalisasi menyebabkan syarat pertama tidak lagi terpakai manakala syarat kedua terus dikenakan tetapi kadar agihan yang ditetapkan telah ditingkatkan daripada 30% kepada 50%.

Tidak. Syarat-syarat yang dikenakan oleh pengawal selia sektor akan dikekalkan. Ini bermakna, syarikat-syarikat masih perlu mematuhi syarat ekuiti yang tetapkan oleh pengawal selia sektor yang merupakan sebahagian daripada syarat-syarat pengeluaran lesen dan permit.

Pada masa ini, selain daripada syarat 30% ekuiti Bumiputera dalam Garis Panduan FIC, terdapat beberapa pengawal selia sektor yang mengenakan syarat ekuiti ke atas permohonan yang diterima daripada syarikat-syarikat tempatan. Syarat-syarat tersebut akan terus berkuatkuasa tertakluk kepada pertimbangan pengawal selia sektor.

Satu unit khusus akan diwujudkan di UPE, JPM bagi menjalankan tugas seperti berikut:

1. Merangka dasar, strategi dan instrument baru untuk memastikan penyertaan berkesan Bumiputera dalam ekonomi di peringkat Makro terutamanya dalam sector strategic;
2. Menyelaras dan memantau pelaksanaan program dan garis panduan di peringkat sector dengan kerjasama pengawal selia sector dan agensi berkaitan untuk meningkatkan penyertaan Bumiputera.
3. Memastikan pengawal selia sector dan agensi berkaitan merangka dasar penyertaan Bumiputera dan menetapkan sasaran dan dijadikan sebagai petunjuk prestasi utama.
4. Menyelaras dan memantau pelaksanaan program pembangunan modal insan bagi melahirkan profesional dan usahawan Bumiputera yang berdaya maju dan berdaya saing dalam pasaran global
5. Memproses perolehan hartanah yang melibatkan pengurangan hartanah milik kepentingan Bumiputera dan / atau agensi Kerajaan; dan
6. Membangun data penyertaan Bumiputera melalui profil usahawan dan aktiviti mereka.

Syarat-syarat yang telah dikenakan oleh FIC sebelum ini akan terbatal dengan serta merta selepas pengumuman oleh YAB Perdana Menteri dan Unit Perancang Ekonomi (UPE) Jabatan Perdana Menteri akan memaklumkan kepada syarikat-syarikat yang berkenaan mengenai pembatalan syarat tersebut.

• Menyumbang kepada pertumbuhan ekonomi, peningkatan pendapatan, peluang pekerjaan dan pendapatan eksport,
• Meningkatkan pengeluaran hasil komoditi pertanian,
• Membasmi kemiskinan dan memperbaiki taraf hidup,
• Menggunakan teknologi yang mengurangkan tenaga buruh dan menggunakan pengurusan perladangan moden,
• Menyediakan infrastruktur untuk penambahbaikan sektor pertanian seperti taliair, jalan ladang dan pusat kutipan hasil pertanian dan
• Mengendalikan projek melalui pertubuhan peladang/berasaskan amalan tanaman berkelompok.

• Program pinjaman Amanah Saham Bumiputera Sejahtera (ASB Sejahtera),
• Program Makanan Tambahan untuk pelajar daripada keluarga miskin;
• Aktiviti yang memberi pendapatan seperti akuakultur dan ternakan serta perniagaan kecil dan kraftangan;
• Program perumahan untuk miskin tegar;
• Latihan dan penyediaan kursus yang bersesuaian untuk memperbaiki keupayaan meningkatkan pendapatan kumpulan sasar

• Projek yang dibiayai oleh geran:

  • Projek membasmi kemiskinan untuk miskin tegar.
  • Projek infrastruktur asas seperti tali air, perparitan dan jalan pertanian.
  • Latihan asas dan kaunseling untuk memperlengkapkan penduduk luar bandar dengan kemahiran dan ilmu yang diperlukan

   

• Projek yang dibiayai oleh pinjaman

  • Projek berorientasikan perdagangan/perniagaan

   

• Mengubah strategi daripada memperluas keluasan tanah baru kepada membangun tanah setempat (tanah yang sedia ada) untuk meningkatkan hasil keluaran.
• Memperkenalkan aktiviti pertanian integrasi seperti ternakan haiwan, akuakultur dan pengeluaran tanaman makanan di dalam ladang kelapa sawit dan getah; dan
• Meningkatkan penyertaan kumpulan miskin di dalam aktiviti berasaskan pertanian dan lain-lain aktiviti pemprosesan hiliran.

• Pembangunan ladang kelapa sawit dan getah yang baru melalui kerjasama JHEOA, FELCRA dan RISDA.
• Memperluaskan amalan pertanian komersil terutamanya pertanian sayur-sayuran dan buah-buahan melalui kerjasama dengan JHEOA, Lembaga Pertubuhan Peladang (LPP) dan Jabatan Pertanian (DOA).
• Pelaksanaan ternakan haiwan dan projek akuakultur di bawah kerjasama JHEOA, Jabatan Veterinar dan Jabatan Perikanan.

Penilaian Impak Persekitaran adalah sebahagian daripada perancangan projek dan ia dijalankan untuk mengenalpasti dan menilai kesan persekitaran yang penting dan faktor sosial yang perlu diambil kira dalam reka bentuk dan operasi projek. Tujuan penilaian impak persekitaran adalah untuk menentukan bahawa kesan ke atas persekitaran daripada sesuatu projek akan diberi pertimbangan sepenuhnya sebelum ia dilaksanakan.
Ia boleh juga dianggap sebagai penilaian awal ke atas kemungkinan impak persekitaran daripada sesuatu pembangunan yang dirancang, termasuk pandangan orang ramai dan kumpulan yang berminat. Maklumat yang diperolehi akan dikemukakan kepada perancang dan pembuat keputusan untuk membuat kajian menyeluruh yang boleh menjangka kesan projek pembangunan ke atas persekitaran. Mereka juga akan menyediakan perancangan untuk mengatasi impak yang buruk.

Lain pautan: www.unesco.org/csi/pub/papers/glimpse11.htm

Biodiversiti adalah percambahan di kalangan organisma hidup dari semua sumber, termasuk ekosistem bumi dan akuatik dan ekosistem yang mereka adalah sebahagian daripadanya. Ini termasuklah kepelbagaian di kalangan spesis, di antara spesis dan ekosistem. Kepelbagaian adalah kunci ke arah menentukan kehidupan di dunia akan berterusan. Ia juga adalah suatu keperluan asas untuk penyesuaian dan kewujudan spesis yang berterusan. Ia termasuk kepelbahagaian ekosistem, kepelbagaian spesis dan kepelbagaian genetik.

Malaysia diiktiraf sebagai salah satu daripada 12 negara Megadiverse – yang merujuk kepada negara-negara yang sangat kaya dengan sumber persekitaran dan semula jadi. 12 negara Megadiverse ini menyumbang kepada 75% daripada kepelbagaian biologikal dunia. Negara-negara lain ialah Indonesia, Colombia, Briazil, China, Madagascar, Costa Rica, Peru Venezuela, Australia Mexico dan Ecuador.

Lain Pautan: www.worldbank.org/html/schools/glossary.htm

Pembangunan Berkekalan merujuk kepada “pembangunan yang memenuhi keperluan semasa tetapi tidak mengenepikan kebolehan generasi akan datang untuk memenuhi keperluan mereka”. Pembangunan Berkekalan memberi erti pertumbuhan ekonomi bersama-sama dengan pengekalan dan memperkukuhkan kualiti persekitaran masing-masing. Intipati bentuk pembangunan ini ialah satu pertalian yang stabil di antara aktiviti manusia dan dunia, yang mengekalkan prospek untuk generasi akan datang untuk mengecapi kualiti hidup yang sama baik dengan kita sekarang.

Lain-lain pautan: www.globalchange.org/glossall/glosss-u.htm, www.worldbank.org/html/schools/glossary.htm, indicators.top10by2010.org/glossary.cfm

Kawasan Yang Dilindungi (PA) adalah kawasan yang mempunyai kawalan mengikut undang-undang persekutuan dan wilayah seperti taman wilayah, taman federal, kawasan hutan tebal, tanah rizab ekologi dan kawasan rekreasi. Kawasan Yang Dilindungi adalah juga kawasan bumi, air bersih atau marin yang dirizabkan untuk melindungi keaslian kepelbagaian wilayah dan warisan budaya. Ia termasuk ‘Taman Negara’, ‘Kawasan Semula Jadi’, ‘Tempat-tempat yang Mempunyai Tarikan Sains yang Istimewa’ dan lain-lain lagi. Kawasan-kawasan ini pada umumnya digazetkan oleh agensi alam sekitar apabila ia dilihat mempunyai ciri-ciri semula jadi yang istimewa (biodiversiti yang kaya, tempat-tempat yang mempunyai kecantikan istimewa). Walaupun kebanyakannya dibuka kepada awam, ia dilindungi dari aktiviti manusia dan biasanya terpencil. Perlu diambil perhatian bahawa bukanlah kawasan itu yang sangat perlu dilindungi dan dibaik pulih tetapi sebaliknya kawasan yang terbaik itu hendaklah tidak dirosakkan. Pemandangan di kawasan yang dilindungi dan dipelihara secara perlahan- telah bertukar. Oleh itu persoalan perlunya tindakan bersama untuk memelihara kawasan semula jadi dan kaedah pengurusan aktiviti ekonomi secara berpanjangan sudah mula dibangkitkan.
Malaysia mempunyai 54 PA melebihi 1,000 hektar setiap satu berjumlah 1,483,000 ha atau 4.5% daripada seluruh permukaan bumi negara. Ia termasuk 28 daerah simpanan semula jadi, di mana 90,070 ha tidak dibuka kepada aktiviti pelancongan (Norizan, 2000). Di antara taman negara dan PA adalah: Taman Negara Bako, Taman Crocker Range, Endau Rompin, Taman Negara Gunung Mulu, Taman Kenong Rimba, Taman Negara Kinabalu, Taman Burung Kuala Gula, Taman Negara Niah, Tempat Penetasan Penyu Rantau Abang, Kawasan Perlindungan Orang Utan Sepilok, Taman Negara dan Taman Negara Tunku Abdul Rahman. Baru-baru ini Taman Kinabalu telah dimasukkan oleh UNESCO ke dalam kumpulan 630 penempatan seluruh dunia yang dikenali sebagai Penempatan Warisan Dunia.

Lain-lain pautan: http://www.pemsea.org/downloads_pdf/1stop/biodiversityprtctdareas/b&pa_malaysia.pdf, http://www.hbp.usm.my/tourism/tourism/ecotourismmalaysia.PDF

Tanah atau kawasan berhutan merujuk kepada sebarang tanah yang berkeupayaan untuk menghasilkan atau pernah menghasilkan tumbuhan hutan, ataupun jika ia tidak mempunyai tumbuhan hutan, ia mempunyai kesan yang ianya merupakan sebuah hutan sebelum ini dan sekarang tidak mempunyai kegunaan lain. Terdapat beberapa istilah yang berkait dengan hutan.

Malaysia,secara kasarnya bersaiz sama dengan Norway, mempunyai jisim bumi seluas 32.86 hektar, yang mana 60% - mewakili 19.22 hektar – dilitupi dengan hutan semulajadi. Litupan pokok ditambah sebanyak 14% lagi dari sejumlah besar perladangan getah dan kelapa sawit. Angka 74% ini mewakili kawasan tanah seluas United Kingdom dan menjadikan Malaysia salah satu negara yang berhutan di dunia.

Pautan lain: http://www.mtc.com.my/publication/library/formal/content.html, http://www.biodiv.org/programmes/areas/forest/definitions.asp

Strategi dan langkah-langkah untuk memudahkan pembangunan sektor kewangan terdapat di dalam Bab 10 Semakan Semula Pertengahan Penggal bagi Rancangan Malaysia Ke-Lapan.

Data untuk prestasi sektor kewangan di Malaysia boleh diperolehi dari laman web Bank Negara Malaysia di http://www.bnm.gov.my.

Pada waktu ini, tiada definisi umum bagi EKS. SMIDEC mendefinisikan EKS di dalam sektor pembuatan sebagai yang mempunyai jualan tahunan tidak melebiihi RM25 juta atau mempunyai pekerja sepenuh masa tidak melebihi 150 orang. Di dalam sektor perbankan dan kewangan, Bank Negara mendefinisikan EKS sebagai industri yang mempunyai dana pemegang saham tidak melebihi RM10 juta. Kerajaan kini sedang mengkaji semula dan memperkemaskan definisi EKS di dalam pelbagai sektor ekonomi dan ia akan diumumkan tidak berapa lama lagi.

Bantuan Kewangan
Terdapat bantuan kewangan yang diberikan oleh beberapa Kementerian dan Agensi seperi berikut:-

Kementerian dan agensi berikut memyedia latihan berkaitan EKS :-

Surat pekeliling untuk Rancangan Pembangunan Lima Tahun selalunya dikeluarkan pada bulan Ogos pada tahun keempat di dalam tempoh Rancangan.

Notis Perubahan adalah satu prosedur yang diperlukan untuk membuat sebarang perubahan ke atas butiran projek seperti kod, nama, seksyen, agensi, sektor, negeri, daerah, kawasan dan juga peruntukkan projek itu.

Siling bajet untuk Pembangunan Lima Tahun ialah jumlah peruntukan yang diluluskan untuk pelbagai program atau projek, kementerian atau agensi di dalam tempoh Rancangan. Pelaksanaan program atau projek harus berdasarkan bajet siling yang diluluskan.

Senarai projek adalah senarai program/projek yang telah diluluskan oleh UPE untuk pelaksanaan di dalam tempoh Rancangan. Kementerian dan agensi wajib memastikan program atau projek untuk dilaksanakan telah disenaraikan dalam senarai projek.

Projek Hidroelektrik Bakun sedang dilaksanakan dengan penjanaan berkapasiti 2,400 MW.. Projek ini dijangka akan mula beroperasi pada tahun 2007/2008 dan tenaga elektrik yang dijana akan dibekalkan kepada Sarawak dan Sabah. Projek ini sedang diuruskan oleh Sarawak Hidro Sdn Bhd, yang merupakan sebuah perbadanan di bawah Kementerian Kewangan.

Kapasiti penjanaan tenaga elektrik di dalam jangka sederhana adalah lebih dari mencukupi bagi memenuhi permintaan pengguna. Untuk membolehkan penggunaan sumber yang lebih efektif, margin simpanan akan dikurangkan secara berperingkat kepada 20% dalam jangka yang lebih panjang. Fokus akan ditumpukan ke atas pelaksanaan berfasa projek penjanaan tenaga dan juga mengenakan pembekuan ke atas kelulusan untuk pengeluar tenaga persendirian(IPP) pada masa hadapan.

Program pembekalan elektrik luar bandar, terutamanya di Sabah dan Sarawak akan terus dilaksanakan. Sehubungan dengan ini, liputan bekalan tenaga elektrik bagi Sabah dan Sarawak dijangka akan bertambah kepada 72.8% dan 80.8% masing-masing pada tahun 2005. Sementara itu liputan bekalan tenaga elektrik bagi Semenanjung Malaysia dijangka mencecah 98.6%.

Kerajaan telah mewujudkan dua akta untuk menggalakkkan dan mengawal selia pembangunan industri minyak dan gas di Malaysia iaitu: (a) Akta Pembangunan Petroleum (PDA) 1974 dan (b) Akta Bekalan Gas 1993.

Akta Pembangunan Petroleum, 1974

Akta Pembangunan Petroleum, 1974 mula berkuatkuasa pada 1 Oktober 1974. Tujuan Akta ini ialah untuk mengawal selia industri petroleum dan petrokimia. Kuasa untuk mengawal selia semua aktiviti di dalam sektor huluan petroleum diberikan hak kepada Petroliam Nasional Berhad atau PETRONAS. Undang-undang Petroleum 1974, yang dipinda pada 14 Januari 1991, memberi hak kuasa kepada Kementerian Perdagangan Dalam Negeri dan Hal Ehwal Pengguna dan Kementerian Perdagangan Antarabangsa dan Industri (MITI) untuk mengawal selia semua aktiviti sektor hiliran industri petroleum.

Kementerian Perdagangan Dalam Negeri dan Hal Ehwal Pengguna telah diberi kuasa untuk mengeluarkan lesen bagi pemasaran dan pengedaran petroleum dan produk petrokimia. Kementerian Perdagangan Dalam Negeri dan Hal Ehwal Pengguna bertanggungjawab terhadap syarat dan peraturan untuk:-

MITI telah diberikan kuasa untuk mengeluarkan lesen bagi memproses dan menapis petroleum dan juga bagi pembuatan produk petrokimia.

Tambahan lagi , Akta Petroleum 1967 (Cukai Pendapatan) telah dipinda pada tahun 1976 untuk menjadikan strukturnya selaras dengan kontrak perkongsian pengeluaran yang ditandatangani di antara PETRONAS dan pelbagai syarikat minyak. Berkuatkuasa dari tahun taksiran 1998, cukai pendapatan industri petroleum telah dikurangkan dari 40% kepada 38% sementara duti eksport untuk minyak mentah dan hasil kondensasi telah dikurangkan dari 20% kepada 10% berkuatkuasa dari Januari 1998.

Akta Bekalan Gas, 1993

Akta Bekalan Gas 1993 telah diwartakan pada 4 Februari 1993 untuk melindungi kepentingan pengguna yang dibekalkan gas melalui saluran paip dan dari tangki simpanan atau silinder yang khususnya digunakan untuk penyeliratan gas. Gas diseliratkan kepada saluran komersil dan industri serta pengguna-pengguna kediaman.

Akta Bekalan Gas 1993 mula berkuatkuasa serentak dengan pewartaan Peraturan Bekalan Gas 1997 pada 17 Julai 1997. Peraturan-peraturan itu termasuk prosedur untuk pengeluaran lesen bagi membekal, pemasangan saluran paip gas, pemeriksaan, pengujian dan penyelenggaraan ke atas pemasangan gas dan juga pengesahan dan pendaftaran individu yang layak untuk menjalankan kerja-kerja berkaitan dengan keselamatan awam.

Dengan pewartaan Akta Bekalan Gas 1993, seksyen yang berkaitan dengan Akta Pembangunan Petroleum 1974 berhubung dengan proses penyeliratan gas juga telah dipinda untuk mengelakkan duplikasi di antara kedua-dua Akta tersebut. Ini untuk memastikan semua penyeliratan gas dan penghantaran akan dikendalikan menurut Peraturan Bekalan Gas 1997. Akta Bekalan Gas 1993 telah dipinda pada September 2001 dan Suruhanjaya Tenaga telah diwujudkan bagi menggantikan Jabatan Tenaga Elektrik dan Bekalan Gas. Suruhanjaya Tenaga, antara lain, bertanggungjawab terhadap industri penyeliratan gas.

Biasiswa PKTM menyediakan peluang untuk pelajar melanjutkan pengajian lepasan siswazah di 7 universiti awam di Malaysia.

• Universiti Malaya (UM)
• Universiti Putra Malaysia (UPM)
• Universiti Kebangsaan Malaysia(UKM)
• Universiti Sains Malaysia (USM)
• Universiti Islam Antarabangsa (IIUM)
• Universiti Pendidikan Sultan Idris
• Universiti Teknologi Malaysia (UTM)

Pra kelayakan untuk biasiswa tersebut ialah penerimaan masuk ke universiti yang berkenaan. Pengumuman tentang kursus-kursus PKTM dibuat melalui misi diplomatik di luar negara dan permohonan yang sahkan oleh kerajaan-kerajaan yang turut serta harus disalurkan melalui misi masing-masing.

Borang PKTM boleh dimuat turun dari laman web Unit Perancang Ekonomi di www.epu.gov.my. Peserta boleh mendapatkan maklumat terperinci setiap kursus PKTM dari Kedutaan Malaysia atau dari laman web itu sendiri. Borang yang telah lengkap perlu disahkan dan disalurkan melalui agensi pusat Kerajaan anda dan dihantar terus kepada Kedutaan Malaysia.

Para peserta dipilih oleh Jawatankuasa Pemilihan yang terdiri daripada institut latihan, UPE, Kementerian Hal Ehwal Luar Negeri dan Jabatan Perkhidmatan Awam. Calon yang berjaya akan diberitahu terus oleh institusi latihan atau melalui Kedutaan atau Persuruhjaya Tinggi Malaysia

PKTM dibiayai melalui salah satu dari modus berikut:

• Pembiayaan penuh oleh kerajaan Malaysia – ini diadakan kebanyakannya melalui bajet tahunan dan merupakan punca utama pembiayaan untuk latihan khusus jangka pendek dan juga program-program ijazah jangka panjang.
• Pembiayaan oleh Kerajaan penerima;- tambahan kepada peserta yang ditaja oleh Kerajaan Malaysia, negara-negara yang berkemampuan telah menghantar sejumlah pegawai kerajaan mereka untuk menjalani latihan di bawah PKTM menggunakan pembiayaan sendiri;
• Pembiayaan pihak ketiga – kebanyakan lawatan sambil belajar adalah dibiayai oleh pihak ketiga. Dengan ini, Malaysia menyediakan kemudahan latihan sementara pihak berbilang hala akan menanggung semua kos lain yang berkaitan.
• Perkongsian kos – sebilangan program-program telah dilaksanakan di bawah aturan perkongsian kos yang melibatkan Kerajaan Malaysia, Kerajaan penerima dan pihak ketiga.

Fokus utama PKTM ialah pembangunan sumber manusia dan pembinaan kapasiti. Dengan itu, PKTM sebahagian besarnya menyediakan program-program latihan jangka pendek & panjang. Bentuk lain kerjasama teknikal yang ditawarkan termasuk lawatan sambil belajar, penugasan, khidmat pakar dan peruntukan bekalan dan peralatan.

Antara usaha-usaha yang diambil oleh kerajaan untuk mengurangkan kebergantungan ke atas pekerja asing ialah seperti berikut:

• Menggalakkan majikan untuk melibatkan diri dalam projek-projek yang kurang bergantung kepada input modal dan buruh tetapi lebih kepada produktiviti.
• Menggalakkan rakyat Malaysia yang bekerja di luar negeri kembali ke Malaysia melalui program “brain gain”
• Menggalakkan sektor pembuatan dan perkhidmatan menggunakan teknologi robotik dan automasi untuk menampung kekurangan pekerja. Pembangunan dan aplikasi ICT yang pesat akan menyebabkan permintaan bagi pekerja mahir tempatan dan mengurangkan pekerja asing kurang mahir.
• Meningkatkan kadar penyertaan kaum wanita dengan memperkenalkan rangkaian bekerja.
• Menggalakkkan majikan  untuk memberi latihan dan melatih semula atau membangunkan kerjaya untuk memperbaiki pengetahuan dan kemahiran pekerja mereka sejajar dengan perubahan pesat terhadap industri intensif modal
• Meningkatkan kadar levi untuk pekerja asing kurang mahir di dalam sektor pembinaan, pembuatan dan perkhidmatan.
• Institusi di dalam sektor pertanian dan pembuatan adalah digalakkan untuk mengendalikan R&D untuk meningkatkan kualiti dan produktiviti. Lambat-laun ini akan mengurangkan jurang kadar gaji dan meningkatkan penyertaan tenaga buruh tempatan di dalam sektor pertanian.

Antara usaha-usha yang diambil oleh kerajaan untuk meningkatkan bilangan pekerja mahir dan terlatih adalah seperti berikut:

• Meningkatkan kapasiti institusi pendidikan dan latihan melalui penambahan dan menaik taraf institusi yang sedia ada serta mewujudkan institusi baru khususnya dalam sesuatu bidang pada tahap yang lebih tinggi oleh sektor kerajaan dan swasta.
• Menyemak semula kurikulum dan kaedah mengajar untuk menggabungkan pemikiran strategik dan kemahiran keusahawanan.
• Mewujudkan mekanisme untuk merumuskan polisi dan strategi untuk memastikan pelaksanaan yang berkesan dan pembangunan pembelajaran seumur hidup.

Kebanyakan pekerja asing adalah pekerja kurang mahir tanpa izin yang bekerja di dalam sektor pembinaan dan perladangan. Dengan itu, penghantaran balik pekerja tanpa izin ini tidak memberi kesan yang besar terhadap prestasi perniagaan dan kemajuan pembangunan projek-projek. Tambahan lagi, sumbangan sektor ini kepada GDP dan pertumbuhan ekonomi adalah kecil berbanding dengan sektor lain seperti pembuatan dan perkhidmatan.

Dalam mengutarakan isu siswazah menganggur, beberapa langkah-langkah telah dilaksanakan oleh kerajaan.

Dalam jangka pendek, Program Latihan dan Penempatan telah dilaksanakan pada November 2001 untuk meningkatkan kadar pengambilan pekerjaan dan nilai pasaran bagi siswazah.Siswazah yang berdaftar di bawah program ini ditempatkan di sektor awam dan swasta untuk memperolehi pengalaman bekerja. Mereka juga dilatih dalam bidang seperti ICT, bahasa Inggeris dan teknik kaedah penyelidikan. Pada masa yang sama, siswazah diberi peluang untuk memahirkan semula diri di dalam bidang yang khusus termasuk pembangunan sistem rangkaian, kejuruteraan automasi industri, kejuruteraaan analog, pembuatan alat penekan dan acuan dan juga pembuatan dan rekabentuk perabot. Suatu peruntukan sebanyak RM256.1 juta telah diberikan untuk program ini.

Menyedari pengangguran di antara siswazah bukan fenomena jangka pendek, pendekatan komprehensif dan berjangka panjang diperlukan untuk menangani isu ini. Antara usaha-usaha yang diambil adalah seperti berikut:

• Penyemakan semula kurikulum universiti untuk memastikan siswazah dilengkapkan dengan kemahiran dan pengetahuan yang diperlukan oleh industri dan majikan. Dalam hal ini, subjek kemahiran sosiologi seperti komunikasi, penyelesaian masalah dan kemahiran bahasa terutamanya Bahasa Inggeris telah diperkenalkan. Penggunaan Bahasa Inggeris sebagai perantaraan untuk belajar dan mengajar telah juga diperkukuhkan.
• Subjek dua mata pelajaran utama akan diperkenalkan untuk memastikan bahawa siswazah memiliki pengetahuan yang lebih luas.
• Memperkenalkan Program Keusahawanan untuk mengalakkan siswazah bekerja sendiri.
• Menjalankan kajian dan hasil kajian itu akan digunakan sebagai input untuk kerajaan merumuskan polisi dan program yang komprehensif.

Selaras dengan Polisi Kebangsaan dan Strategi Baru Pembangunan Bandar dan Luar Bandar, program pembangunan ditujukan untuk menaik taraf kawasan luar bandar agar menjadi lebih maju, menguntungkan, kualiti perumahan yang lebih baik dan perkhidmatan sosial yang lebih baik.

Antara langkah-langkah yang telah diambil adalah; membina dan menaik taraf jalan-jalan luar bandar, meningkatkan bekalan tenaga elektrik dan air di luar bandar, melaksanakan program infodesa untuk merapatkan jurang digital dan pembasmian kemiskinan.

Program-program pertanian juga sedang dilaksanakan agar dapat meningkatkan produktiviti dan keberkesanan di antara pekebun-pekebun. Program seperti pembangunan tanah dan penggunaan teknologi akan ditekankan agar memberikan keuntungan besar. Pelaksanaan program 1 Daerah 1 Produk bertujuan untuk meningkatkan pendapatan luar bandar.

Dalam jangkamasa Rancangan Malaysia Ke-Lapan, Kerajaan terus berusaha untuk membangunkan setiap negeri dengan meneruskan pelaksanaan projek-projek dari Rancangan Malaysia Ke-Tujuh. Usaha-usaha untuk mencapai rantau yang seimbang akan dilaksanakan lebih jauh lagi ke arah mengoptimumkan penggunaan sumber-sumber dan mempertingkatkan ekonomi untuk menjadi ekonomi yang moden.

Sektor pembuatan untuk negeri yang kurang maju akan dibangunkan berdasarkan kelebihan perbandingan yang ada di negeri itu, bergantung kepada sumber-sumber dan aktiviti ekonomi negeri itu. Contohnya, Kulim di Kedah telah dikenal pasti untuk industri pembuatan sementara Kertih di Terengganu untuk industri petrokimia.

Industri pelancongan di negeri yang kurang maju juga telah diberi fokus. Selain dari menaik taraf infrastruktur, usaha untuk mengenal pasti dan membangunkan produk pelancongan berdasarkan ekologi dan pertanian juga sedang dilaksanakan.

Selain dari program pembangunan untuk memajukan ekonomi, usaha juga sedang diambil untuk memperbaiki kualiti hidup bagi penduduk di negeri yang kurang maju. Liputan dan akses penduduk di negeri yang kurang maju dari segi kesihatan, pendidikan, telekomunikasi, bekalan air dan bekalan elektrik juga diperbaiki.

Sejumlah RM12.1 billion telah diperuntukkan bagi Kedah, Kelantan, Perlis danTerengganu untuk melaksanakan pelbagai program pembangunan. Antara projek utama yang kini berada pada pelbagai tahap ialah pembinaan jalan, pemulihan kampung di bawah skim pembangunan luar bandar, kawasan pembangunan pertanian moden, perumahan dan bangunan pentadbiran baru.

BIMP-EAGA, yang mana ahlinya terdiri dari Brunei Darussalam, Indonesia, Malaysia dan Filipina telah diwujudkan pada tahun 1994 dengan objektif untuk mempertingkatkan pembangunan ekonomi di antara rantau asia timur.

Sejak kewujudannya , Kerajaan telah berkerjasama dengan ahli BIMP-EAGA untuk membangunkan aktiviti pelaburan di rantau ini. Kerajaan Persekutuan telah memgambil bahagian di dalam beberapa seminar pelaburan dan persidangan luar negara untuk mempromosikan pelaburan di rantau ini.

Oleh kerana usaha dari Kerajaan untuk membangunkan BIMP-EAGA, beberapa projek telah dilaksanakan dan dijalankan oleh sektor swasta. Di antara projek-projek yang terlibat ialah pengangkutan dan perkhidmatan perkapalan, pelancongan, industri pertanian, perikanan dan pembinaan.

Secara amnya, Kerajaan berpuas hati dengan kemajuan yang dicapai setakat ini. Bagaimanapun, dengan pemulihan ekonomi negara-negara ahli, lebih banyak projek dijangka akan dilaksanakan pada masa depan.

Di awal penubuhan BIMP-EAGA, pertumbuhan sederhana dan kerjasama dicapai terutamanya di dalam sektor pelancongan. Kini, kajian sedang dan perbincangan telah dijalankan untuk mengenal pasti strategi baru ke arah mempertingkatkan pembangunan EAGA. Tiga bidang utama akan ditumpukan iaitu pelancongan, industri agro dan infrastruktur. Penekanan akan diberikan kepada pelaksanaan projek yang telah dikenal pasti oleh sektor swasta. Galakan juga disalurkan untuk membangunkan keusahawanan kecil dan sederhana.

Dalam menyokong strategi ini, dua institusi telah ditubuhkan yang dinamakan Majlis Perniagaan Asia Timur (EABC) dan BIMP- Pusat Kemudahan (BIMP-FC) untuk menyelaras dan memudahkan semua projek di bawah BIMP-EAGA.

Peruntukan pembangunan untuk pendidikan masing-masing mewakili 19.5 peratus dan 25.0 peratus dari jumlah peruntukan pembangunan Malaysia pada tahun 1996-2000 dan 2000-2005. Ia mencerminkan pembangunan sumber manusia, terutamanya mewujudkan tenaga kerja yang berpengetahuan telah diberi keutamaan di dalam pembangunan sosial.

Golongan belia terdiri daripada mereka yang berada di dalam kumpulan umur 15-24 merupakan aset yang berharga kepada negara kerana mereka adalah pewaris di mana negara bergantung untuk kesinambungan pembangunan negara. Program pembangunan belia dilaksanakan dengan objektif untuk membentuk dan membangunkan komuniti belia yang bingkas dilengkapi dengan sikap yang perlu, pengetahuan dan kemahiran untuk membolehkan mereka menyumbang secara positif ke arah pembangunan bangsa. Sokongan kewangan telah diberikan untuk memperkukuhkan kebolehan belia di dalam hal ehwal kepimpinan, latihan kemahiran dan pembangunan keusahawanan. Walau bagaimanapun, kejadian masalah sosial yang melibatkan belia masih meningkat. Terdapat banyak tuduh-menuduh tentang siapakah yang bertanggungjawab keatas peningkatan masalah sosial yang melibatkan belia & para guru, ibubapa atau kerajaan. Program Latihan Khidmat Negara bukanlah satu-satunya penyelesaian untuk menangani masalah sosial belia yang kian meningkat. Sehubungan dengan itu, untuk mengatasi masalah peningkatan masalah sosial yang melibatkan belia, haruslah wujud tanggungjawab bersama di antara sekolah, rumah, komuniti dan kerajaan. Untuk membina populasi belia yang cergas yang memahami tanggungjawab mereka ke arah pembangunan negara dan juga meningkatkan perpaduan negara, program sosial dan pembentukan peribadi yang bertujuan untuk mewujudkan kumpulan pemimpin muda dinamik dengan kekuatan rohani, fizikal dan mental perlu dijalankan. Ini boleh dilaksanakan melalui pengukuhan kurikulum sekolah yang memberi fokus kepada pendidikan peribadi dan subjek pembentukan peribadi.

Objektif utama polisi perumahan di Malaysia ialah untuk menyediakan perumahan yang cukup, mampu milik dan berkualiti untuk semua rakyat Malaysia dengan penekanan ke atas kumpulan berpendapatan rendah. Sehubungan dengan ini, kedua-dua sektor awam dan swasta mempunyai peranan bagi membina rumah kos rendah di bawah pelbagai program. Sokongan kewangan dan juga insentif diberikan untuk memastikan pembeli rumah terlibat dalam pelbagai program ini.

Di Malaysia, peruntukan perumahan dilaksanakan oleh kedua-dua sektor awam dan swasta. Sementara sektor swasta memfokuskan ke atas permintaan pasaran, Kerajaan bertanggungjawab dalam menyediakan perumahan yang cukup, mampu milik, dan berkualiti untuk semua, terutamanya kepada kumpulan berpendapatan rendah. Program perumahan yang telah dilaksanakan ialah:

• Perumahan Awam Kos Rendah (PLCH) merupakan usaha terus Kerajaan untuk menyediakan perumahan bagi kumpulan berpendapatan rendah. Rumah sesebuah/ berkembar (kebanyakannya rumah kayu) dibina di kawasan luar bandar, rumah teres setingkat, dan dua tingkat di pinggir bandar serta rumah pangsa bertingkat di kawasan bandar. Di dalam program ini, projek dibiayai oleh Kerajaan Persekutuan dalam bentuk pinjaman kepada kerajaan negeri.
• Perumahan Awam Kos Rendah Bersepadu (IPLCH) merupakan program baru yang diperkenalkan oleh Kerajaan (pada tahun 1988) untuk membina rumah pangsa kos rendah untuk disewa untuk mengatasi masalah setinggan di Bandaraya Kuala Lumpur dan bandar-bandar utama terutamanya di ibu negeri.
• Skim Tapak dan Perkhidmatan (Site and Services Schemes, SSS) merupakan program untuk menyediakan perumahan kepada kumpulan berpendapatan rendah terutamanya pada mereka yang tidak mampu memiliki rumah di bawah program PLCH. Opsyen perumahan di bawah skim ini ialah:
  • Untuk menyediakan tapak perkhidmatan berserta sebuah rumah asas yang direka dan dibina untuk membolehkan penambahan kepada rumah asas oleh pemilik pada masa depan.
  • Untuk menyediakan tapak kosong termasuk perkhidmatan asas.
• Skim Pinjaman Perumahan (HLS) menyediakan pinjaman perumahan kepada kumpulan berpendapatan rendah yang tidak boleh mendapat kemudahan pembiayaan dari sumber lain. Kumpulan sasaran dibahagikan kepada empat kategori:
  • Pekerja yang tinggal berhampiran kawasan industri dan bandar dengan pemilikan tanah.
  • Penduduk kampung baru yang mempunyai tanah sendiri.
  • Pekerja estet dan lombong yang mempunyai tanah berhampiran tempat kerja mereka; dan
  • Penduduk setinggan yang dipindahkan disebabkan oleh pelaksanaan projek pembangunan dan memerlukan pembiayaan untuk membina rumah di tanah yang baru diperuntukkan.
• Agensi Perumahan di bawah Pembangunan Tanah & Wilayah di bawah program ini dan agensi pembangunan tanah dan wilayah seperti FELDA, FELCRA, KEJORA, KETENGAH menyediakan perumahan untuk peneroka tanah.
• Perumahan di bawah Agensi Pembangunan Ekonomi terlibat secara aktif di dalam penyediaan perumahan ialah agensi pembangunan ekonomi negeri (SEDCs) Perbadanan Pembangunan Bandar (UDA). Agensi ini membina semua jenis rumah untuk memenuhi kehendak semua lapisan masyarakat. Pembangunan perumahan di bawah program ini dibiayai oleh institusi kewangan swasta atau pembiayaan sendiri..
• Kediaman dan rumah jawatan untuk kakitangan – program Kerajaan yang berterusan ini adalah untuk menyediakan perumahan kepada kakitangan sektor awam terutamanya kakitangan yang penting dan beruniform. Guru, kakitangan pusat kesihatan, tentera, dan polis adalah di bawah kategori ini.
• Perumahan untuk pekerja estet dan industri – di bawah Akta Tahap Minimum Perumahan dan Kemudahan, 1990, adalah menjadi tanggungjawab pemilik estet untuk menyediakan perumahan percuma dan juga kemudahan sosial pada sesuatu tahap kepada pekerja mereka.

Latihan kemahiran adalah komponen sistem pendidikan di Malaysia.Kerajaan telah memberi penekanan ke atas pembangunannya terutama disebabkan oleh kepentingannya dan bahkan Malaysia mempunyai peratusan tinggi populasi penduduk berumur muda. Latihan kemahiran diajar di sekolah melalui sekolah-sekolah menengah teknikal dan institusi awam yang lain. Pembangunan pesat dalam sektor industri memerlukan tenaga kerja yang mahir terutamanya pada tahap teknologi tinggi. Kerajaan, dengan itu, telah mewujudkan institut latihan kemahiran yang mempunyai pengkhususan, antara lain, teknologi industri, ICT dan teknologi penerbangan. Dengan pembangunan sektor industri dan teknologi yang canggih, latihan kemahiran dijangka akan memainkan peranan yang lebih besar pada masa hadapan.

Ia merupakan jawatankuasa yang bertanggungjawab dalam memberikan garis panduan dan kelulusan di atas penyerahan projek bangunan di dalam UPE agar projek yang akan dilaksanakan akan menjimatkan kos dan berguna kepada pengguna.

Ia merupakan salah satu seksyen di bawah Bahagian Sektoral di UPE dan bertindak sebagai Sekretariat untuk Jawatankuasa Piawaian dan Kos dan bertanggungjawab dalam memproses dan meluluskan permohonan projek setelah skop dan peruntukannya telah diluluskan.

Seksyen ini terdiri daripada jurutera awam, jurutera mekanikal dan elektrik. juruukur bahan, arkitek, juruteknik dan kerani.

Terdapat tiga tahap kelulusan dalam memproses permohonan iaitu

• Tahap 1 – Tahap Permulaan
• Tahap 2 –  Tahap Ciri Rekabentuk
• Tahap Pra Tender

Prosedur terperinci boleh didapati daripada garispanduan – peranggan 3 Pekeliling Am 2.1990.

Ya, untuk saiz bangunan, bilangan kakitangan akan menjadi data asas yang diperlukan untuk membuat anggaran luas kawasan. Ini boleh dicapai dengan mendarabkannya dengan keluasan standard sesebuah kawasan/seseorang dan ditambah dengan ruang tambahan untuk kegunaan awam dan ruang tambahan untuk kemudahan lain. Untuk kegunaan bahan dan kemasan, garis panduan telah mengklasifikasikan bangunan menurut kategori yang berkaitan dengan pengelasan bahan iaitu tinggi, sederhana dan kemudahan. Saiz bilik untuk kakitangan bergantung kepada kelayakannya bagi ruang yang berkaitan dengan kedudukan dan pangkat di dalam sektor awam.